Tefsir z Olity — uwagi językoznawcy - Kulwicka-Kamińska, Joanna (Slavistica Vilnensis, 2016)
Tatarskie piśmiennictwo przekładowe stanowi niezwykle ciekawy przedmiot interdyscyplinarnych badań. Powstało w wielokulturowym i wielojęzycznym Wielkim Księstwie Litewskim (dalej: WKL), w środowisku litewsko-polskich muzułmanów, żyjących w warunkach diaspory w otoczeniu chrześcijańskim. Miało to wpływ na wielowarstwowość genetyczną tatarskiej twórczości, w tym na obecność zróżnicowanych geograficznie i chronologicznie cech polszczyzny północnokresowej i języka białoruskiego; na związek literatury Tatarów WKL z renesansowymi tłumaczeniami Biblii na język polski, a zarazem z koraniczną tradycją przekładową w postaci m.in. tureckich tefsirów. Ponadto można wykazać cechy wspólne tatarskiego piśmiennictwa i literatury biblijno-psałterzowej okresu średniowiecza. Jednym z najstarszych zabytków litewsko-polskich muzułmanów jest tefsir z Olity (1723 r.). W artykule podjęto próbę opisu filologicznego zabytku na wszystkich poziomach języka.
Keywords: językoznawstwo diachroniczne i porównawcze; teolingwistyka; kitabistyka; polszczyzna północnokresowa; przekładoznawstwo